Doornen

Rare tijden? Doornen in mijn hart…  Ze prikken, maar ze doen me geen pijn… Ik kijk toe, voel eraan…

Het enige dat ik merk is iets dof… een regelmatige klop … m’n hart vertelt me dat we samen doorgaan…

Is het mogelijk? Apart leven van je hart? Of is het verbeelding? Misschien is het wel iets dat ik wil…  een soort tienerrebellie die naar boven komt.

Klein Mieke dat met een groot mes in haar handen staat te zwaaien in de hoop dat de tranen daardoor verdwijnen … Wat wel jammer is, is dat de sérieux er af is…. Als dertienjarige méén je het. “ik wil dood” betekent niets anders dan “ik wil dood”.

Eenmaal je ouder bent verandert je “ik wil dood” in een halfslachtig iets waarvan je niet eens zeker weet of het wel een streven is… het is enkel een heel vermoeiend gevoel dat je koestert omdat het (zalig) veel pijn doet.

Zou het leuker zijn als ze er een naam op konden kleven? Je bent GEK ! je bent HYSTERISCH ! weet je nog, die ene keer dat je je iets te lang liet drijven op je drugs? wel, het zal je je hele leven achtervolgen. PSYCHOSE ! Al die heerlijke diagnoses, die zitten te wachten op een slachtoffer dat hen wil aanvaarden… En intussen gaan wij wel verder met ons egotrippend wereldje.

Ik kan m’n verhaal niet meer kwijt. Ik spreek weer eens een andere taal dan de anderen. De wereld begrijpt me niet. Wat ben ik ermee?

Ik wil een hand, die me naar boven sleurt, die me uit dit zompig moeras haalt. Een hand die erin slaagt me te koesteren en te verwarmen en me zegt “het komt allemaal wel in orde”, zonder dat ik de neiging heb die uitgestoken hand er volledig af te bijten.

Ik wijs jullie aan … niet als schuldigen, wel als medeplichtigen. Soms liet ik in mijn hart kijken, en jullie hebben je gezicht van me afgewend, want wat jullie te zien kregen, was zó zwart, dat jullie er niet mee omweg konden.

The Infant Kiss

say good night-night
I tuck him in tight.
But things are not right.

What is this? An infant kiss
That sends my body tingling?

I’ve never fallen for
A little boy before.
No control.

Just a kid and just at school.
Back home they’d call me dirty.
His little hand is on my heart.
He’s got me where it hurts me.
Knock, knock. Who’s there in this baby?
You know how to work me.

All my barriers are going.
It’s starting to show.
Let go. Let go. Let go.

I cannot sit and let
Something happen I’ll regret.
Ooh, he scares me!

There’s a man behind those eyes.
I catch him when I’m bending.

Ooh, how he frightens me
When they whisper privately.
(“Don’t Let Go!”)
Windy-wailey blows me.

Words of caress on their lips
That speak of adult love.

I want to smack but I hold back.
I only want to touch.

But I must stay and find a way
To stop before it gets too much!

All my barriers are going.
It’s starting to show.
Let go. Let go. Let go.
(Don’t let go!)

-Kate Bush-

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Blogging

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s