poets-wederom-poets

Het was opruimdag vandaag. Meestal een huzarenstukje, aangezien ik om de één of andere bizarre reden absoluut niet graag alleen poets. Ik heb geen hulp nodig, ik heb enkel iemand nodig die in m’n zetel zit te kwetteren tegen me. In dat geval ga ik er als een rotvaart door, en is de hele boel hier uitgemest op maximum anderhalf uur.Maar vandaag was er dus niemand. Ik begon er met volle moed aan, maar al vlug betrapte ik me op te veel pauzes. Een sigaret, een domme ween-film op vijf-tv (shame on me), dorst!-drinken-blijven drinken-de fles lezen, chatten, lyrics opzoeken van nummers die ik hoorde op krone hit radio (een nieuwe ontdekking!), .. usw. usw….Geen schot in de zaak dus. Mijn manier van opruimen is ook zo ongelofelijk irritant. Ik begin aan m’n badkamer en merk plots dat m’n medicijnendoos véél te vol zit. Aangezien ik bijna nooit medicijnen gebruik moeten ze al bijna allemaal verlopen zijn. Dus ik ga in m’n woonkamer (die reeds vol ligt met stapeltjes gesorteerde administratie die ik uit m’n twee manden ‘allerlei’ gehaald heb), waar ik m’n medicijnendoos begin uit te rommelen. De helft ervan blijkt inderdaad verstreken te zijn, dus dat leg ik apart op een stapeltje ‘weggooi’, bij de adminstratie ‘weggooi’. (ik vermoed dat medicijnen niet gewoon bij het vuilnis horen, maar m’n huisvuilkalender ligt in een lade waar ik ook eens zou moeten opruimen).En op die manier ga ik verder. Een soort ‘globaal’ opruimen kàn ik eenvoudigweg niet. Ik ben een sloddervos, maar als ik wil opruimen verander ik in de eerste de beste neuroot die het niet kan verdragen dat niet alles perfect op zijn plaats ligt. Het resultaat is dat ik na een hele dag ‘sorteren’ naar een vloer moet kijken die bezaaid ligt met àllerlei spulletjes die in 101 categoriën horen. Alleen heb ik geen 101 schuifjes, doosjes en schapjes voor mijn spulletjes. Uiteindelijk moet ik zuchtend dan toch maar een aantal zaken weer in de ‘allerlei’-mand stoppen, waar ze waarschijnlijk voor de 20ste keer ingelegd worden.Waarom hou ik ook zoveel spulletjes? Ik zou moeten leren om alles waarvan ik weet dat ik het geen tweede keer ga bekijken weg te gooien. Direct dan. Maar ik kan dat niet. Het gaat hier meestal om reisdocumenten, tickets van concerten, briquets-met-een-verhaal en sleutelhangers. Allemaal zaken die ik niet meer ga ‘gebruiken’, maar die iets uitademen als ik ze tussen m’n vingers hou. Ahja! Weer loslaten! Bah, bestaat het leven uit nog iets anders? :)allerleitjes1.jpg

Nuja, ik ben intussen een hele dag lummelen-annex-poetsen verder en mijn administratie en mijn reisdocumenten zijn weer es in orde. Nu moet ik nog proberen om mezelf ervan te overtuigen dat ik oorspronkelijk ging stofzuigen, stof afdoen, dweilen, ….

Maar éérst mijn ticket voor de NIN betalen! Misschien raak ik daarna wel terug aan het werk! (na het posten van dit verhaaltje – en het beantwoorden van een mail… )

 …

En uren later… nog steeds niet gestofzuigd, nog steeds niet gedweild, nog steeds geen stof afgedaan, maar alles staat wel mooi op z’n plaats.

app-zetels.jpg

app-boek-comp.jpg

app-cd-dvd.jpg

1 reactie

Opgeslagen onder Blogging

Een Reactie op “poets-wederom-poets

  1. Pand0ra

    Toch blij dat ook jij een enigszins neurotisch kantje hebt… Zo voel ik me niet meer zo alleen :-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s