Gentse Feesten

Het zijn Gentse feesten, maar ze zijn voorbij binnen zo’n goeie 24 uur. Tegen rond tien uur morgenvroeg worden de laatste dronkebroers van straat geveegd met zo’n gele machine, en gaat het leven weer door.

Ik zag Frank Boeijen, die nog steeds even sexy en charmant is. Hij had even tijd nodig om z’n keel te smeren, maar na een kwartier was het allemaal in orde en gààn. GAAN! Een heel St. Baafs dat meeschreeuwt met onze Noorderbuur, verrassend en mooi. wat was het alweer dat m’n collega zei? juistja.. “Ga je wéééééééééral uiiiiiiit!!!!!???” (één seconde en rij snel weer …. :’)). Maar het draait zich om het plezier.. als Sandra Kim er stond, was ik het die “j’aime j’aime la vie, persituttifolie” aan het zingen was.

 En toen, toen zag ik … Gorki. En zijn keuze. Tien groepjes die elk één nummer brachten. Er zaten een paar heel aimabele dingetjes tussen. de meningen waren echter wel verdeeld. Ik vond niets aan de ‘hong kong dong’, ook al geef ik toe dat de gitariste inderdaad leuk was om naar te kijken (http://www.flickr.com/photos/dimi15/847435281/), maar ik vond Saint Marteau (http://www.flickr.com/photos/dimi15/847470669/  dan weer superzalig. Redelijk gay, met hun ‘tout le monde est pute’, maar o zo ontwapenend in hun frisheid. (en die zanger, die zànger!!!)

Na de tien groepen kwam Gorki, en m’n eerste bedenking. Mensen kunnen heel onvriendelijk zijn. Er kwam een jongen voor ons gedrumd, terwijl wij daar al zo’n mooie twee uur stonden, hij was meer dan twee meter lang, en toen ik ‘m vriendelijk vroeg, nadat hij zich voor mijn volle anderhalve meter gewurmd had, om een kléin beetje opzij te gaan, zei hij gewoon “neen.” Gelukkig ben ik assertief genoeg om dan voor hém te gaan staan. Ik mocht zelfs op m’n tenen staan, hij had nog niet te klagen.

Toen ik terug naar huis ging had ik terstond m’n tweede bedenking. Mensen kunnen heel dom en gewelddadig zijn. Het rode autootje dat er al stond sinds het begin van de feesten had een ingeslagen ruit. En dat had-ie voordien nog niet. Een paar auto’s verderop hadden geen spiegel meer.  En toen ik ter hoogte van mijn appartement kwam hing ook mijn spiegel, voor de vierde keer dit jaar, aan een zijden draadje. Ik ga er niet meer voor naar de politie, ze zeggen zelf dat het geen zin heeft. Ik laat ‘m ook niet meer maken, want dat heeft nog minder zin. Ik plak er een nieuwe tong ducktape tegen en we kunnen weer verder.  Malorigheid en baldadigheid. foto’s volgen.

En de volgende dag in de Ierse pub (o, juist, I en K en F en 4 – BBQ !!) kwam er een stinkend rijke man (in maatpak en foulard) me een sigaret vragen. En ik zag in een flits die onvriendelijke hele grote jongen die “nee” zei tegen me, en ik zei ‘m dat ik eigenlijk geen sigaretten uitdeel, “maar allez, voor ene keer”. En ik had mijn derde bedenking. En die was dat ik verdorie een ongelofelijk lief kind ben.

En toen was er een dag van rust, denk ik.. maar het vermengt zich allemaal een beetje met elkaar. Want je drinkt dan één keer te veel alcohol (in Miekebeezttaal: een half glas :p), en je bent moe, maar je gaat toch, en je slaapt niet genoeg, en je eet niet gezond. En op een dag word je wakker, en merk je dat het maandag is en je op je werk zit en vraag je je af waar je weekend heen is.

Na de dag van rust kwamen er meerdere van onrust, feesten, eten, vieren, zingen, dansen, gek doen… en de vierde bedenking is dat de Gentse Feesten leuk zijn.  Het is folklore. Ook al vind je er allerlei nationaliteiten, (zelfs antwerpenaars) dan nog blijft het één grote familie waar iedereen gelukkig is. Gentse feesten of Aalst carnaval? Ik weet het wel.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Blogging

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s