MiekeMaus-2

Ik had weer een muisje vandaag. Het heeft geregend, en ze zoeken de warmte en de droogte op van hogere oorden. Mijn appartement dus. Ik had ze reeds gehoord voor ik ze gezien had… De kast met de droge voedingsmiddelen (uiteraard) maakte een nogal krassend geluid. Dus ofwel waren de aardappelen die ik nooit opkrijg tot leven gekomen, of er zat een muisje.

Ik had de kast al eens opengedaan, maar er was niets te zien. De zekerheid dat er iets levend in je kast zit, en dat de kast ‘donker’ is, scherpt je angst voor iets waar je eigenlijk geen schrik voor hebt. Toen het gekras aanhield trippelde ik muisgewijs een tweede maal naar de kast, ik deed de deur open en FLOEPS! Er kwam een muisje uitgebuiteld dat overduidelijk heel stoer tegen de deur stond te leunen toen ik aan kwam sluipen.

Het zou uiteraard geen supermuis zijn, als ze daarop niet ergens naar een onbereikbare plaats vloog. De voordeur. Daar staan 2 vuilbakken, een zonnescherm, een tent, 3 slaapmatjes, een bak met glaswerk, een poster van ‘Emily the strange’, lege dozen van de baan thai (kortom, een verzameld leven)… Vind daar eens een muis tussen!

Een beter idee leek me om naar de plaatselijke doe-het-zelf-zaak te gaan, en me daar een ultrasoon apparaatje te gaan kopen. ( http://images.sharperimage.com/all/en/images/products/si310_pip.jpg ). Ik weiger nog steeds mijn mededieren dood te doen. Ze hadden echter maar één apparaat meer.. Dat zou een ruimte van 100 m² moeten beslaan, maar er bestaan geen ruimtes zonder hoekjes en kantjes, dus ik kon me al voorstellen dat dit vooral ging zorgen voor concentratie van één muis aan één kant.

En inderdaad.. Na thuiskomst en installatie hoorde ik mijn muis krabbelen aan m’n boeken. Apprecieer ik niet. Dus dat ging ik d’r ook gaan zeggen. Maar ze trok het zich niet aan. En plots besefte ik dat het muisje misschien gewoon last had van mijn ‘ultrasoon’ ding, en keihard probeerde een uitweg te vinden…

Nuja, veel viel er niet aan te doen, ik moest gewoon wachten en zien. EN ZIEN DEED IK! Opeens stond het muisje, karate-houding, op z’n achterpootjes op m’n vensterbank! En toen (je moet je dit voorstellen in slo-mo) begon het drama… Ik sprong op van m’n computer en riep (SLO-MO!) “neeeeeeee–eee-éééé Muisje !! NEEEEEE !!!!!!! “, waarop ik me richting muisje repte (in slo-mo nog steeds) en TOEN en TOEN! Ging alles fast forward! Want het muisje! Dat deed een achterwaartse (hoogstwaarschijnlijk verkeerd ingecalculeerde) sprong, waardoor het van mijn vensterbank donderde UIT de ruit! Op dat moment stak ik mijn hoofd naar buiten, en ik zag het muisje nog net flits!flapper!flop zich aan de muur vastklemmen in zijn vlucht, wat de val brak, en waardoor het mooi op zijn vier pootjes terecht kwam, buiten… in het water wel.. Maar het raakte er uit.

En toen gooide ik het een stukje brood (dat ook in het water landde).. Omdat ik me schuldig voelde, omdat het muisje nu misschien honger had.. En kou.

Het ga je goed muisje-2!

1 reactie

Opgeslagen onder Blogging

Een Reactie op “MiekeMaus-2

  1. Pingback: Veel te veel! « Ik wou dat ik twee hondjes was, dan kon ik samen spelen…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s