Het groot dictee der Nederlandse taal

Het zou maar oneerlijk zijn, dat ik wacht tot de uitkomst er is, om dan met het schaamrood op m’n wangen, en vooral in het geniep, een paar domme fouten weg te halen. Dus schrijf ik ‘m hier reeds neer, vooraleer de verbetering in m’n oog kan springen.

Ik moet naar eerlijkheid zeggen dat ik het dictee nog nooit zo makkelijk vond. En dan hopen dat ik geen bergen fouten heb gemaakt.

De ladder naar lust.

1. Na het verorberen van de laatste schep hete bliksem – een brijige stamppot, in den beginne gecreëerd door een chef-kok die ten eeuwigendage het ovenvuur na aan de schenen moet worden gelegd – nam mijn vader zijn bijbel ter hand.

2. ‘Jakobs droom te Bettel, Genesis 28 vers 12.  De jakobsladder. Jakob gaat slapen met zijn hoofd op een steen en ziet in zijn droom een ladder waarover engelen op en neer gaan’, zei hij onderwijzend tegen de kleintjes.

3. ‘God staat bovenaan de ladder en belooft hem het land waarop hij ligt. Daarna wordt de steen door Jakob geolied’. Mijn oudste broer fluisterde: ‘Die zevenslaper heeft zo dadelijk geen brillantine meer nodig.’

4. Ik stelde me intussen voor dat ik neergevleid, doezelend in de exquise, zurige sfeer van winterkost met mijn hoofd bovenop de grote kei lag die in onze schuur het vat afdekte waarin melkzuurbacteriën tekeergingen in fijngesneden wittekool.

5. Jaren later, toen mijn vaders schriftlezing  al lang was verstomd, zag ik de oudtestamentische scène luchthartig geïnterpreteerd terug in een plafondschildering in het bisschoppelijk paleis van Udine.

6. In Tiëpolo’s (moest Tiepolo zijn, maar wordt niet fout gerekend) Bijbelse werk ‘De droom van Jakob’ ontwaarde ik wat ik van jongs af aan al vermoedde: dat deze gedweëe wezens allerminst onzijdig zijn, maar beschikken over mollige vrouwenkuiten.

7. Bij een enkele vieve engel zag je zelfs, klip en klaar in de roze schemer van de opwaaiende gewaden, dat het soigneren van het schaamhaar nog niet tot het koninkrijk der hemelen was doorgedrongen.

8. Het waren geen godsgezanten, maar bacchanten, ladderzat op weg naar de furieuze, in het uitdijnend heelal weerkaatsende geluidsorgie van Jimi Hendrix, de meester van de gitaarriff, die ziel en zaligheid uit zijn schrepele lichaam perste.

Verbetering.

Betel
boven aan
neergevlijd
boven op
Shriftlezing
allang
gedweeë
klip-en-klaar
Godsgezanten
uitdeinend

10 fouten. Ik blij :)

Ik denk trouwens dat ze daar wel meer fouten hadden ontdekt in mijn geschreven versie :)

2 reacties

Opgeslagen onder Blogging

2 Reacties op “Het groot dictee der Nederlandse taal

  1. Ronald

    Uhh… “ten eeuwigendage” moet als drie woorden geschreven worden: ten eeuwigen dage.

  2. Dit is een typische, zoals Martin Tanghe nog verwittigde, ‘fout die het meest gebeurt’, eentje verbeterd (verslechterd) op het einde.

    Goed, nog een geluk dat zo een blog very big brother is, anders had ik tot ‘sint-jutmis’ (ha! en deze had ik ZO ongelofelijk fout gehad! wié schrijft sint-juttemis nu als sint-jutmis!? maar soit :p

    Bedankt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s