Volwassen nieuwjaar.

Familiefeestjes, ’t is altijd dubbel. Je ziet je hele familie terug en moet de hele bende nieuwjaar wensen. Je kijkt ernaar uit, want je ziet je nichtjes en neven die je al zo lang niet hebt gezien terug, maar je kijkt er evenzeer tegen op, want je bent voor even weer ‘kind’. Niet alle familie ligt je even goed, en je voelt de druk van de ouders: “t Is te hopen dat ze een beetje wijs zijn.”.

De ene keer negeer ik hen, de andere keer kom ik gewoon niet opdagen. Maar deze keer had ik me anders voorgenomen. Bij m’n stoere negeer-actie van de vorige keer voelde ik me ook niet heel goed, want ik ben eigenlijk wel volwassener dan dat.

Dus binnengekomen, iedereen een oprecht  gelukkig nieuwjaar gewenst en me gewoon gezet. ‘k Zou wijs zijn deze keer. En zowaar, het werkte. M’n nichtje, waar ik sinds de dood van m’n vader al mee op ‘non speaking terms’ sta, kwam zich op een bepaald moment naast me zetten. Een iets verhoogde hartslag en ongemak waren mijn deel, ik ben er zeker van dat dat voor haar ook gold. Ze heeft zelf de eerste stap gezet, ze is wijzer geweest dan ik. En toen dacht ik van “laat alles nu eens varen, laat het verleden voor wat het is en maak een nieuw begin, ’t zou een mooi voornemen kunnen zijn voor 2008”. Dus hebben we even over koetjes en kalfjes gesproken, en dat was dat. Na een paar uurtjes zijn we allemaal terug naar huis vertrokken, net iets gelukkiger dan in de voormiddag. En ’s avonds heb ik de tweede stap gezet door haar een SMS te sturen dat het misscchien tijd is om strijdbijlen te begraven en eens af te spreken om alles uit te klaren. Ze stuurde een SMS terug dat dat goed was.

En dat was dat, we spreken dus binnenkort eens af, en dan gaan we eerlijk zijn met elkaar. Ze mag alles dat op haar lever lag er uit gooien, en ik ga dat ook doen. En ik zal m’n best doen om m’n sterke karakter en m’n verbale overwicht niet te laten gelden. En misschien kunnen onze ouders de volgende keer écht fier zijn op hun dochters, want uiteindelijk zijn we een sterke familie, die elkaar door dik en dun steunt.

Ik ben verdomd volwassen aan het worden.

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Blogging

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s