Hier aan de kust, de Thaise kust

… is het warm, nog steeds. Maar houdbaarder dan in Sukhotai (heet) en Bangkok (broeierig).

We zijn vanuit Bangkok vertrokken, met het oog op een rondreisje, via Ko Samui. We hadden onze nachttrein reeds geboekt, halte Surat Thani, maar op de trein zelf begon mijn medereizigster te twijfelen aan zowat elke kuststad die er bestaat in Thailand (hitte kan veel doen), dus hebben we op het allerlaatste moment besloten om toch niet af te slaan richting Ko Samui, maar door te rijden, richting Trang, alwaar we reeds aan de westkust zouden zijn.

De nachttrein was alweer heel behoorlijk, we hadden een grappig, niet verloofd, Thais koppeltje bij ons in de trein, maar de airco stond alweer zo hard, dat ik vermoed dat mensen met een volle baard er de volgende morgen ijspegels af kunnen trekken.

In trang is de reis begonnen. Van daaruit hebben we een minibusje (volgestouwd met duitsers) te pakken gekregen dat ons kon afzetten aan de kustlijn, waar we een longtail richting Ko Muk hebben genomen.

Ons eerste beelden van *Paradise beach* vielen wat tegen. We vaarden met de longtail richting een fantastisch oord, met parelwit zand, uitgedunde palmbomen, lichtjes wuivend in de wind, azuurblauw water, en vaarden er voorbij.

De ingehouden zucht werd bij eenieder in de longtail zwaar teleurgesteld uitgeblazen, en 2 minuten nadien werden we gedropt aan het tegenovergestelde. Een *strand* van 1 meter diep, 10 meter breed, vol vuilnis, de hutten waren zelfs geen hutten te noemen, het waren wat planken, waarvan en groot deel op zee dobberde, wegens net afgebroken. Een aantal mensen klemden zich in volle verwarring vast aan de longtail, een aantal begonnen te lachen -uit pure miserie dan wel- een aantal vuurden tientallen vragen af op de -enkel thais sprekende- kapitein van de longtail, die intussen de laatste vastklemmers had zien los te wrikken van zijn vaartuig, en zich uit de voeten maakte.

Al vlug echter bleek er zich een Zweeds sprekende Mozes over de bende te ontfermen. Hij maande de verwarde groep an tot kalmte en riep ons toe dat onze resorts zich op de andere eiland bevonden. De zee was te wild om tot daar te varen. (Ik blijf erbij dat het en leugen was, angezien de zee pokkekalm was). Na anderhalve kilometer wandelen, met en zware rugzak op onze schouders, in de broeierige hitte van een soort mini-regenwoudje bereikten we ons strand en aaaaaaah…

Paradise., finally

dsc_0395

1 reactie

Opgeslagen onder Blogging

Een Reactie op “Hier aan de kust, de Thaise kust

  1. Ward

    Jaloers. Stikjaloers! :-)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s