Phuket Paradise – Similan islands (t)r.i.p.

Phuket was zalig, maar dat hadden we dan ook voor 100% aan A. te danken. Ze heeft ons logies geboden in zowat het meest exclusieve resort daar, alwaar ik na m’n korte, maar toch extreem onaangename verblijf in Rai Leh kon relaxen.

Na een nachtje Phuket moesten we beslissen waar we heen wilden, en na wat heen en weer gedebatteer en een tip van een vriendelijke dame was de beslissing unaniem: De Similan Islands. Paradijs om te snorkelen.

Met tegenzin verliet ik ons kleine paradijsje. I. voelde er zich niet op haar gemak wegens ‘al die rijke mensen’ (waarvan ze toch dacht dat ze er anders uitzagen), maar ik voelde me er des te meer op m’n gemak. Het was een verademing, na al die eilanden eens wat ‘klasse’ te hebben, wat rust, vriendelijke mensen, … Ik zit zo niet in elkaar, en als ik een proper bed en douche heb, dan is het meer dan genoeg voor mij, maar mensenlief, is het daar even een verademing als je gewoon even àlles hebt dat je hartje wenst. Of nee, niet alleen daar, ik vind dat eigenlijk altijd leuk.

Maar goed. Op weg naar de Similan Islands dus. Little we knew dat het een trauma ging worden, want we gingen op weg naar het Paradijs, met grote P. (of dat dachten we toch.)

Toen we aankwamen aan de Tap Lamu Pier, bleek er geen boot meer te zijn naar Similan, en waren we verplicht terug te keren naar Khao Lak. We wilden echter wel onze accommodatie en boot  reeds boeken, zodat we er de volgende dag niet terug zouden staan voor niets. De speedboat bleek extreem duur te zijn, net als het verblijf daar ter plaatse, maar goed, voor een paradijs hadden we dat wel over, en uiteindelijk zat onze reis er bijna op, we hadden het wel eens verdiend.

Met dezelfde taxichauffeur die ons naar Tap Lamu had gebracht, reden we dus terug naar Khao Lak, waar ons ’s morgens iemand van het reisagentschap zou komen ophalen. Van Khao Lak hebben we niet te volle kunnen genieten, want ook daar hadden we één van de vele wolkbreuken die we al een paar keer hadden meegemaakt (ach ja, op Rai Leh hadden we er ook een paar, maar daar deed het er niet zo toe :))… Maar het guesthouse dat we hadden in Khao Lak was wel heel goed!

’s Morgens werden we mooi op tijd opgehaald aan ons hotel door een busje van ons agentschap: Jack Similan tours. (onthoud de naam voor de rest van je leven).

De lucht stond nog steeds op onweer (zwart), en aankomende op de pier bleek de zee behoorlijk wild te zijn. Voor alle zekerheid vroegen we aan de verantwoordelijke of het wel ok was om die dag uit te varen. “No problem!”.

We werden in twee groepen gesplitst. De aziaten kregen de rode boot, en wij kregen de gestreepte. We moesten allemaal onze schoenen uitdoen, en van de aziaten werd er een foto “cheeeese” getrokken voor ze aan boord gingen, die dan later op aartslelijke bordjes werd geprint tegen dat ze terugkwamen.

Toen we nog geen tien minuten onderweg waren, moesten we onze lifejackets al aan doen. Enig tegengesputter van een aantal medereizigers (een bende fransen, en wijzelf eigenlijk ook een beetje), maar we werden verplicht. De zee werd ruwer en ruwer, en zonder woorden wisselden A. en ik reeds een blik van “this is no good’. We voeren recht een storm in, en de klappen die de boot opving werden steeds erger. De mensen die vooraan zaten, waren genoodzaakt om achterin te gaan zitten, aangezien ze soms wel een halve meter hoog de lucht invlogen. (de golven waren dan ook ongeveer twee meter). Sommigen werden ziek, anderen bang.  We zaten midden in een storm en een hevige regenbui, en niets voelde nog veilig aan. Ik keek voordurend naar het scherm van de kapitein, maar zijn ‘ETA’ bleef maar veranderen van 30 minuten naar 2 uur, dus daar konden we ons ook niet op vastpinnen. Het werd zo erg dat ik één van de verantwoordelijken erop aansprak dat deze ‘trip’ me wel hoogst ‘onverantwoordelijk’ leek, aangezien er bij vertrek niemand had gevraagd of iedereen kon zwemmen, of er zwangeren waren, mensen met rug- of hartproblemen,…  De reisbegeleider probeerde er luchtig onder te blijven, maar het was overduidelijk dat hij niet op z’n gemak was, ons was toen nog niet volledig duidelijk waarom.

Intussen was de kapitein de hele tijd aan het schreeuwen door z’n walkie talkie, en was er iemand anders aan het terugschreeuwen. Iets later werd onze reddingsboei uitgegooid, o ironie, en tien minuten later, in het harte van de storm werd de boot stilgelegd. We stelden ons recht om te zien wat er aan de hand was. En daar lag het rode bootje. Of stak het rode bootje… de neus nog een meter boven het wateroppervlak, de mensen in bosjes ronddobberend op het water en er nog uitzwemmend. Op een minuut hebben we het bootje zien zinken, onze kapitein riep nog naar de jongen dat hij een anker naar de boot moest gooien, om ‘m op te trekken, maar daar zijn (gelukkig) zoveel mensen hysterisch over beginnen doen dat hij het maar zo heeft gelaten. De drenkelingen werden in een andere boot ‘gepropt’, die ook reeds overvol zat.

We moesten nog een half uur varen naar Similan, het eerste eiland dan, maar niemand had er nog zin in. Iedereen was moe, bang, getraumatiseerd en sommigen zelfs wat in shock. Een boot zien zinken is één ding, niet weten of er mensen zijn verdronken is nog een heel ander ding. Een paar uur later hebben ze ons weten te vertellen dat iedereen was gered, maar geen van de twee boten was ooit mogen vertrekken, mijn twee armen en benen er af als ik daar fout in ben.

Onthou het. Jack Similan tours. Ripoff. Nooit doen. Het enige dat er voor hen toe doet is geld. Mensen en veiligheid staan op de aller-allerlaatste plaats. (Wat nog meer bleek toen we aankwamen op het eiland waar we moesten zijn. Later meer daarover.)

1 reactie

Opgeslagen onder Blogging

Een Reactie op “Phuket Paradise – Similan islands (t)r.i.p.

  1. thank for share where i will book cheap hotel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s