Rattenhol-paradijs 1:Ko Kradan

Ik had beloofd van ‘later meer’. ’t Blijkt heel wat later te zijn, maar zo net na je terugkomst van Thailand heb je geen zin meer om achter die computer te zitten. (Tenzij het is om je foto’s te herbekijken).

Maar goed. Het eerste rattenhol.  Dat bleek Ko Kradan te zijn. Rattenhol is eigenlijk niet eerlijk. Laten we het woord “rat’, hier linken aan de mentaliteit. Ko Kradan was zalig, maar de resorts die er huizen zijn dat absoluut niet. De prijzen die ze vragen voor accomodatie liggen dubbel zo hoog als op een ander eiland (en vier keer zo duur als op het vasteland), en wat je te eten krijgt is afwaswater of afval. Ik wist niet dat een thai een Pad Thai fout kon maken, maar in Ko Kradan heb ik dus geleerd dat het kan, zonder problemen. Op vlak van slaping heb je keuze op het eiland tussen duur, duurder en duurst. Wij namen het eerste resort, aangezien dat ook het interessantst was qua prijs (duur dus). Een uitstekende douche en ruime kamer, gecombineerd met een bed zonder muskietennet (ook geen haak om er één aan te hangen), en een matras en kussen waar allerlei piepkleine (springende) beestjes op kropen en die vrij ‘wak’ aanvoelden. Maar goed, voor de rest was het daar wel subliem om  ons onderwateravontuur te starten.  Voor het eerst in mijn leven zag ik een zeekomkommer (je mag ze aanraken!) en allerlei grote en kleine vissen. Voor het eerst in mijn leven ervoer ik ook ‘kleine kwalletjes’. Ze zijn zo klein dat je ze met het blote oog niet kan waarnemen, maar ze zijn met miljoenen (vermoed ik, aangezien ik ze niet kon zien), en ze steken je overal. Ik lag in het water te snorkelen, en heel m’n lichaam voelde aan alsof iemand er een vrij lichte maar toch goed voelbare elektrische spanning op zette. Ik dacht zelfs dat het aan mij lag… Tot ik in de boot dan toch maar voorzichtig aan m’n medevaarders vroeg of ze dat ook hadden gevoeld. (ja. Gelukkig. Ik ben niet zo gek als ik soms denk.). En voor het eerst in mijn leven heb ik ‘zeevonken‘ gezien… Lichtgevend zand!

Jammer genoeg hebben we daar niet zo veel kunnen snorkelen als de bedoeling was, aangezien we daar het begin van een te vroeg begonnen regenseizoen hebben meegemaakt, dat de rest van de reis is doorgegaan. Opeens klapte de hemel open, en ging de zee van volstrekt plat naar metershoge (soms 3 meter, zonder overdrijven) golven, het hoosde, het flitste, en de donder was zo hard dat het leek alsof het eiland bij elke klap uit elkaar kon barsten. Door de plots onbetrouwbare zee kon ik me ook eindelijk enigszins voorstellen dat een tsunami je gewoon overvalt. Je hoort een klap, de lucht wordt donker en je denkt “wauw”, en het eerste dat je wil is je zinderend lichaam koelen aan de regen en naar de zee staan kijken, die opeens van azuurblauw stil naar donkerzwart (dat bestaat!) wild gaat, tot je plots ook beseft dat het misschien wel gevaarlijk is, en je een paar stappen achteruit gaat. Goed, dat is een gewoon regenbuitje daar, wat is een tsunami dan niet…

Soit, conclusie…. Is Ko Kradan de moeite waard om eens langs te gaan? Jazeker, geen seconde twijfelen. De koralen en de vissen zijn er zo mooi, zo onaangeraakt, dat de minder positieve zaken gewoon maar ‘akkefietjes’ lijken.

KoKradan

KoKradan2

KoKradan3

De zeekomkommer! Wat een schattie :’)

KoKradan4

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Blogging

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s