“En nu is ’t welletjes geweest!”

Zo zou mijn nonkel A. ’t hebben gezegd toen ik klein was en er de kantjes (alweer eens) aan het aflopen was… ‘k Had er een vaartje in: Als iets niet mocht, het toch nog één keer proberen (wat is één keer nu), of het op een andere manier proberen (want die was me niet verboden).

Wel. Nu is ’t mijn toer: “Het is welletjes geweest!”

Ik snap dat nummers er lijken te te zijn om te coveren als ze mooi zijn. En ik weet ook dat sommige covers mooi kunnen zijn, vooral als ze in een volledig ander kleedje gestoken worden, en je denkt: “hé, dat is een hoek van waaruit ik dat nummer nog niet ge…hoord had”.Maar om een nummer keer op keer op keer op keer te baseren op één cover die toevallig in de roos was en daar maar niet mee te stoppen, tot in het oneindige, dat is ronduit een straf. Dus: cut the crap. Als een nummer één keer -naar bepaalde maatstaven- goed gecoverd is, stop er dan mee. Zelfs al is het vader abraham, die -laten we die mens zijn eer hoog houden- wél weer eens een goede keuze maakt, en een prachtig carnavalsnummer maakt van ‘these boots are made for walking’, dan ìs het vader abraham, dan moet je daar niet proberen over te springen, dan is het gedaan. Schluss. Hup, zoek een ander nummer.

Stop met het coveren van “hallelujah” van Cohen. Het is een goed nummer, of zal dat wel zijn, maar het is als een kauwgom die te lang in je mond zit. Het heeft al z’n smaak verloren, en de enige plaats waar hij nog kan bewijzen van enig nut te zijn is aan de straatstenen. Het is -tig keren gecoverd intussen (ik schrok zelfs toen ik er wiki op naploos), een betere versie zal niet meer komen, en is ook niet meer gewenst . Volgens mij kotst 80% van de bevolking 90% van de covers uit en is dat ook de meest gezonde en natuurlijke reactie die men kan hebben. Een gezond lichaam moét overbodige zaken afstoten, op welke manier is niet terzake.

Dus organisator van Vancouver, en k.d. lang, mijn excuses, maar op die draak zaten we niet te wachten. Wij hadden John Cale (rauw, maar juist), Jeff Buckley (klagerig,1ste cover van cover dus onnodig, maar ik geef toe: nog ok), Rufus Wainwright (Eh? Waarom niet Cale nemen als je toch niets verandert en waarom zo een versie voor een tekenfilm?), Alexandra Burke (verwaarloosbaar, maar hier begin je al te beseffen dat je van 10 jaar een druppel op dezelfde plaats op je hoofd wel degelijk gek kan worden), Lisa (X factor winnares Nederland, niet zo bekend in België neem ik aan, wat jullie dan weer net dat iétsje gelukkiger maakt, geloof me), Natalie en Gabriel Rios (Wat niet mogelijk geacht wordt, is mogelijk: er bestaat een trap verder dan de overtreffende trap – slechtst tot de alles overstijgende macht – Wat die Natalia trouwens op een podium loopt te doen, blijft me een raadsel) en nu K.D. Lang met een versie die me het behang van de muren deed afstropen en mijn vingers tot stompjes liet afknagen. Of ze die versie nu voor of na om het even wie in m’n lijst had, interesseert me eerlijk gezegd geen moer, het nummer moest na Cale niet meer gecoverd worden, that simple. Buckley had het zonder Hallelujah ook wel gered, en als hem dat niet was gelukt, was hij dan misschien helemaal niet zo een virtuoos als altijd beweerd wordt. En als niet zo veel prutsers het na Buckley nog gecoverd hadden, dan had ik me absoluut zeker nu niet gestoord aan zijn versie. Dus het is de anderen hun fout

Als je toch iets subliem wil doen, laat België (en een stukje Nederland) dan eens net zo ver ondersneeuwen dat we een weekje niet kunnen gaan werken. Wie weet mag je ’t dan zelfs es zingen van me. (niet voor me, dat is dan weer te veel gevraagd)

En voor diegenen die geen genoeg krijgen van de weg naar de hel:

Leonard Cohen/Bob Dylan (1984-1988-…. verschillende data)

John Cale (1991)

Jeff Buckley (1994)

Rufus Wainwright (2001)

Alexandra Burke (2008)

Lisa (2009)

Natalia & Gabriel Rios (2009)

k.d. lang (2004)

3 reacties

Opgeslagen onder Blogging

3 Reacties op ““En nu is ’t welletjes geweest!”

  1. Pand0ra

    Hallelujah!
    And amen.
    :-D

  2. Myriampschten

    Miekebeezt, ben nu wel heel laat met deze reactie maar… ik ben het er volledig mee eens!!! ge werd er onozel van al die covers, en dan hebt ge nog die van Justin Timberlake vergeten, of die was er toen nog nie misschien. ik moet wel zeggen, dat ik de beste vond van de 4 Noorse zangers: Kurt Nilsen, Askil Holm, Alessandro Fuentes en Espen Lind.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s